امام معصوم عليه السّلام باشد حاصل است و در كتاب دروس به همين قول تصريح فرموده . بعضى ديگر از فقهاء جمعه را مطلقا واجب دانسته‌اند ولو فقيه آن را به پا ندارد و تمسّك ايشان در اين فتوا باطلاق ادلّه است نظير روايتى كه صاحب وسائل در ج 5 ص 8 به اين شرح نقل نموده : محمّد بن علىّ بن الحسين باسنادش از حسين بن سعيد از فضّالة از ابان بن عثمان از فضل بن عبد الملك قال : سمعت ابا عبد اللّه عليه السّلام يقول : اذا كان قوم فى قرية صلّوا الجمعة اربع ركعات فان كان لهم من يخطب لهم جمّعوا اذا كانوا خمس نفر و انّما جعلت ركعتين - لمكان الخطبتين . و سپس اين قائل افزوده و فرموده است : حضور امام عليه السّلام يا منصوب وى در صحّت انعقاد جمعه شرط نيست و بفرض شرط بودن اختصاص به جمعه‌اى دارد كه در زمان حضور او خوانده شود يا امكان اجتماع بر او باشد پس در صورت عدم امكان ، عموم ادلّه همچون قرآن و اخبار از معارض سالم بوده و مقتضى جواز و صحّت است . سپس شارح ( ره ) مىفرماين : ظاهر اكثر علماء نيز همين قول است و از جمله ايشان مصنّف ( ره ) در كتاب بيان مىباشد . ايشان در صحّت انعقاد جمعه تنها اجتماع عدد مزبور و شرائط ديگر نظير تقديم خطبتين با رعايت اجزائش و امثال آنها را ذكر كرده و نامى از اشتراط امام عليه السّلام و يا نائب او نبرده‌اند .